ΕΛΕΟΣ.
Έλεος, λοιπόν και με κεφαλαία γράμματα. Έλεος φωνάζει ο κόσμος και κανείς δεν ακούει. Κάποιοι δημοσιογράφοι, προτρέπουν το λαό ζητώντας να έχει 'ψηλά το κεφάλι'. Πως όμως να έχει ψηλά το κεφάλι;
Όταν κάποιος έχει κάποιον ασθενή 'ετοιμοθάνατο', και βλέπει τους γιατρούς να καταβάλουν ειλικρινή προσπάθεια επαναφοράς του ασθενούς, τότε κάνει πραγματικά κουράγιο, με όντως ψηλά το κεφάλι, αφού βλέπει τους γιατρούς ότι έψαξαν την αιτία που οδήγησε τον ασθενή στο χείλος του θανάτου, ότι έχει την αληθινή και πρέπουσα ενημέρωση των γεγονότων, τότε πράγματι έχει ψηλά το κεφάλι και κάνει κουράγιο.
Πως όμως αυτός ο 'Έλλην ασθενής', να κάνει κουράγιο, να έχει ψηλά το κεφάλι, όταν βλέπει αυτούς που τον οδήγησαν στο χείλος του θανάτου, να συγκαλύπτουν εαυτούς, να συγκαλύπτουν τους αίτιους αυτής της κατάστασης, και να αυτοανακηρύσσονται ως οι ειδικοί γιατροί, οι σωτήρες του ετοιμοθάνατου 'Έλληνα ασθενούς'.
Μήπως, λέω εγώ με το φτωχό μυαλό μου, πρέπει να επανέλθει το Γουδί, μήπως πρέπει να οδηγηθούν σε κάποιο έκτακτο δικαστήριο, όπως εκείνοι εκείνη την εποχή, με το κατηγορητήριο της εσχάτης προδοσίας εις βάρος του ελληνικού έθνους.
Φοβούνται οι σημερινοί πολιτικοί μας. Φοβούνται, και προσπαθούν με εσωτερική πολιτική διπλωματία, να ελαχιστοποιήσουν τις κοινωνικές αντιδράσεις που έρχονται, που γιγαντώνονται ώρα την ώρα, φοβούνται και όσο και να μην το πιστεύουν οι ίδιοι, ψιλοέχουν χάσει τον ύπνο τους.
Σε αναμονή λοιπόν των εξελίξεων, που έρχονται.
